Dit is de grootste kerk van de heiligdommen van Beauraing. Het biedt plaats aan maximaal 3000 personen. Ontworpen in gewapend beton naar de plannen van architect Henri Bastin, werd het in 1968 ingehuldigd door monseigneur Suenens.

Dit gotische gebouw in kalksteen uit Dinant, daterend uit de 13e eeuw, vervangt een gebouw in Romeinse stijl dat in 1227 instortte na een aardverschuiving van een enorm stuk rots. Het is typerend voor modellen geïmporteerd uit Bourgondië.

Deze kapittelkerk in Maaslandse kunststijl, waarvan de twee traptorens een mooi voorbeeld zijn, werd gebouwd in de 11de eeuw. Het werd in 2013 geclassificeerd als een belangrijk erfgoed van Wallonië.

Dit Mariaheiligdom dateert uit de 17de eeuw. De kerk in Maaslandse barokstijl dateert uit 1623. Ze staat op de monumentenlijst van het Waalse Gewest en is sinds 1898 erkend door de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen.

De kerk dateert uit 1851-1852. Léopold 1e woonde de eerste steenlegging bij op 24 maart 1851. Bij deze gelegenheid kocht de koning van de kerkfabriek de tweehonderd jaar oude lindebomen die destijds een bijzonder karakter aan het gebouw gaven.

Deze kerk is 4 keer gebouwd.
Een kasteelkapel komt overeen met de locatie van het huidige koor.

Deze kleine neo-klassieke kerk dateert uit 1843.
De frontale toren bedekt met leien wordt bekroond door een korte piramidale torenspits.
Het schip en de zijbeuken zijn tonvormig en rusten op Toscaanse zuilen.

Petit édifice classique (18è) en moellons de calcaire.
La mononef de deux travées et un choeur à trois pans est précédée d'une mince tour carrée qui domine la façade.
Sur sa façade nord, l'église es

Deze kerk in gotische stijl met een enorme vierkante toren werd ingewijd in 1217.

Deze kerk in neogotische stijl met een klokkentoren aan de voorkant werd gebouwd van 1860 tot 1861.

Dit mononefgebouw in neoklassieke baksteen en blauwe steen dateert uit 1842. De 3 altaren zijn het werk van de Delvigne de Dinant. Ze dateren uit 1873. Het werd in 1892 gerestaureerd door architect Lange.

Dit klassieke gebouw van zandsteen en blauwe steen dateert uit de 18e eeuw. De westelijke toren dateert uit 1840. Het koor werd van oost naar west verplaatst. Deze verplaatsing is zichtbaar ter hoogte van de wanden van het schip.

Deze kerk in neogotische stijl werd gebouwd in 1876. Eind jaren 70 werd ze gerestaureerd.

Edifice néo-roman construit vers 1913 et repeint vers 1967.

Deze neogotische blauwe stenen kerk met hoge klokkentoren werd tussen 1906 en 1907 gebouwd naar de plannen van de architecten H. Smits en Joostens van Antwerpen.

Deze kalkstenen kerk heeft een romaanse vierkante toren uit de 11e eeuw.
Het uiterlijk is robuust en kenmerkt zich door het ontbreken van originele openingen. Het is bekroond met een achthoekige pijl.

Oorspronkelijk een mononefkapel gebouwd in 1700, werd deze kerk in 1885 als bijgebouw opgericht. Bij deze gelegenheid werden de westelijke toren en het schip met neoromaanse steunberen, ontworpen door architect Rostenne, toegevoegd.