Planten vergaan daar niet gemakkelijk door de zuurgraad en vochtigheid van deze verwelkende grond. Zo ontstaat veen, een organisch materiaal met een donkerbruine tint.
Vroeger werd het vaak als brandstof gebruikt.
Wetende dat het zich vormt met een snelheid van 1 mm per jaar, duurt het honderden of duizenden jaren om een veenmoeras te vormen.
Er zijn vrij typische plantensoorten zoals bosbessen, callunes en vierhoekige heide.
Wanneer de dikte van het veen laag genoeg is, wordt het heide genoemd. Als het groter is, wordt het een veengebied genoemd.
In het laatste geval groeit daar een ander type vegetatie zoals katoengras, zonnedauw, andromeda of verschillende soorten veenmos, die ook schaars worden.
Je moet heel voorzichtig zijn als je je in een moeras waagt, omdat het sponsachtige terrein zich leent om te zinken. Het vertrappen is sowieso bijzonder schadelijk voor hem.
Deze set van opmerkelijke veenomgevingen is kunstmatig gescheiden van de rest van de modderige omgevingen van het Plateau des Tailles door de route van de snelweg.
Dit Natura 2000-gebied met natte weiden beslaat een deel van de hoofdbedding van de Martin-Moulin-stroom, de Noir Ru, aan weerszijden van de weg Chabrehez-Tailles.
Dit natuurreservaat werd opgericht in 1986 en goedgekeurd door het Waalse Gewest. De oude schaliemijnsites zijn nog steeds te vinden. Het is een geologische configuratie in een hooggelegen syncline, een zeer zeldzame structuur onder ons.
Dit door de afdeling Natuur en Bos beheerde natuurgebied heeft een oppervlakte van 359 ha. Het bestaat uit veenmoerassen, palsa’s, halfveenmoerassen, coniferen en moerassen.
Dit geclassificeerde gebied van groot biologisch belang heeft een oppervlakte van 5,52 ha.