menu
verbinding
Al mijn wandelingen bekijken
Mijn wandeling toevoegen
Mijn favorieten
Mijn profiel zien
Mijn profiel beheren
Il obtient l’octroi de Philippe de Mérode, Seigneur de Villemont pour fonder un fourneau à Rawez. Le minerais est extrait des minières de Saint-Vincent.
A la fin du siècle, Jacques Lambert de Grandvoir puis son fils Jean poursuivent l’activité du fourneau qui se chiffre à plusieurs centaines de tonnes de fonte par an. On y moule des poteries domestiques, des poëles, des taques...
La sidérurgie luxembourgeoise tombe en crise au 18è. Rawez en pâtit directement.
Il cesse toute activité au milieu du 19è.
1633
18è
1813 Charles Louis Desse, maître des Forges à Carignan achète le fourneau de Rawez. Il est ensuite revendu au sieur Detrousseaux-Prèssoles, maître des forges de la Soye (Gérouville), dernier exploitant connu.
milieu du 19è La fourneau cesse toute activité.
Ook wel het Manoir de Villers-devant-Orval genoemd, deze groep gebouwen rond een binnenplaats dateert uit 1595.
Dit atypische Franse stenen gebouw was oorspronkelijk het washuis van Izel. Hij behoorde toen tot de harmonie van Caecilia.
Dit station lag aan de oude spoorlijn 155 die Marbehan via Virton met Ecouviez (F) verbond.
Het werd in 1938 buiten dienst gesteld. De verwijdering van de lijn volgde ruim tien jaar later, in 1951.
Dit rechthoekige gebouw met verschillende schietgaten wordt ook wel "La Poivrière" genoemd en maakte deel uit van een bewakings- en versterkingslijn die Lodewijk XIV langs de Semois had opgericht.
Vierkant gebouw (eind 19de eeuw) aan één zijde open met een vierzijdig dak.
2 drinkbakken voor buiten bevinden zich aan de zijkant van het gebouw.
Dit imposante herenhuis omgeven door een binnenplaats met hoge muren doorboord met een porte-cochere. Een duiventil kijkt erop uit.
Retourner à la liste
Aan mijn favorieten toevoegen
