Deze kerk dateert uit 1843.

Deze kerk in neoklassieke stijl werd gebouwd in 1847.

Deze kerk in neogotische stijl werd in 1888 gebouwd ter vervanging van een oude kasteelkapel. Het opmerkelijke orgel werd geproduceerd door Georg Westenfelder, een van de beste fabrikanten van die tijd.

Deze kerk in barokstijl, vrij zeldzaam in de Ardennen, werd in 1780 gebouwd op de plaats van een oude kapel, op basis van plannen uit Beieren en in opdracht van de graaf van Löwerstein.

Deze kerk wordt gekenmerkt door zijn dikke toren uit 1674 en door een klokkentoren bedekt met leien, die aan het einde van de 19e eeuw werd herbouwd. Het vervangt een ouder gebouw uit 1622. Het is omgeven door een begraafplaats.

Kerk gebouwd in 1857, waarschijnlijk volgens de plannen van de geometer Poncelet de Gedinne.
Opgenomen tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd de toren herbouwd in 1925 door architect Lange.

Deze kerk is gebouwd volgens de plannen van de architect Miest. Het werd gezegend in 1926. Het vervangt een ouder gebouw dat te klein en in slechte staat was geworden.

Deze puinstenen kerk werd gebouwd in 1768. De toren dateert uit 1837. Er wordt al melding gemaakt van een kerk in Vresse in 1235.

Deze parochiekerk in klassieke stijl in leisteen, zandsteen en Franse steen werd gebouwd in 1761.

Deze kerk in neogotische stijl dateert uit 1851. Het interieur werd in 1863 versierd met modern glas in lood en blauwe en witte tinten.

Kerk gebouwd in 1852.

Deze uitgedroogde leisteenkerk, met een neogotische westelijke toren en een klassiek schip met 4 traveeën, dateert uit 1892. Het wordt gekenmerkt door zijn 2 opmerkelijke lindebomen bij de ingang.

Deze neoromaanse kerk werd gebouwd in 1934.
Het vervangt een ouder gebouw uit 1837.

Deze kerk werd gebouwd in 1779.

Kerk gebouwd in 1879.

Dit gebouw in neoklassieke stijl, een mix van zandsteen, leisteen, kalksteen en Franse steen, werd in 1848 gebouwd naar plannen van architect Dumont. Het werd gebouwd op de plaats van het Collège des Augustins.

Cette église de style néo-gothique a été bâtie en 1875 sur les plans de l’architecte M. Cordonnier.