Het kasteel werd gebouwd door Charles-Antoine de Rossius, heer van de Mens.
De weduwe van Lambert Lejeune, de overleden eigenaar van het kasteel, trouwde voor de tweede keer met Baron Emmanuel Coppens van Eeckenbrugge, die zo eigenaar werd.
De zoon van Lambert Lejeune en Julienne Poncelet, Hippolyte Lejeune, erfde het vaderlijk eigendom (een kavel van 672 ha), inclusief het kasteel, de boerderij en de bijgebouwen.
Baron Coppens d’Eeckenbrugge wordt senator.
et il décède au château de Humain le 9 avril 1867.
Dood van Hippolyte Lejeune. Maximilien Lejeune en zijn broer Georges zijn gezamenlijk eigenaar van het Château de Humain.
Nadat Georges Lejeune failliet werd verklaard, werd Maximilien de enige eigenaar van het kasteel, nadat hij het deel van zijn broer dat te koop stond, had teruggekregen na een openbare veiling door zijn neef, Mathieu Closset.
Maximilien Lejeune trouwde met Mathilde Freson uit Luik (1858-1923).
Maximilien Lejeune sterft. Zijn dochter Madeleine wordt erfgename van het kasteel, maar ze is pas 3 jaar oud.
Mathilde Freson verkoopt het kasteel na een vergadering van de familieraad. Een perceel van 413 ha is eigendom van Émilie Pauline Masquelin, echtgenote van baron Emmanuel Coppens van Eeckenbrugge.
Baron Étienne Verhaegen huwde Marie Louise de Goussencourt, geboren op het Château de Fontaine l’Évêque.
Edmond de Bivort de la Saudée is eigenaar van het kasteel.
Baron Étienne Verhaegen (1889-1989) erfde het kasteel als enige legataris van Edmond de Bivort de la Saudée, de oom van zijn echtgenote Marie Louise de Goussencourt).
De vrouw van baron Étienne Verhaegen sterft.
Een groot deel van het interieur van het kasteel werd tijdens de Slag om de Ardennen door brand verwoest.
Baron Étienne Verhaegen hertrouwde met Claire Dessain (1900-1972). Ze laten de schade van de brand herstellen met respect voor het oorspronkelijke uiterlijk.
Het kasteel wordt eigendom van Lea Wolman, weduwe van Prins Alexander van België. Daar brengt ze veranderingen aan.
Lea Wolman zet het kasteel te koop.
Dit vakwerkhuis ligt net achter de Ferme de Frandeux, vlakbij een grote vijver.
Dit kasteel in neoklassieke stijl werd in 2002 op de monumentenlijst geplaatst. Het is gemaakt van beschilderde baksteen en blauwe steen.
Dit geelachtig gekleurde gebouw uit 1911 is het archetype van architectuur uit het midden van de 19de tot het midden van de 20de eeuw.
Dit eenvoudige kasteel, oorspronkelijk een versterkt huis, dateert uit het begin van de 13de eeuw.
Al in de Romeinse tijd was er een nabijgelegen versterkte villa. Later vestigden de Tempeliers daar een commanderij.
Deze kerk werd in 1953 herbouwd op de plannen van de architect Victor Sarlet na verwoest te zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Dit natuurgebied heeft een oppervlakte van 59,14 ha.
De site is bedekt met een opmerkelijke kalkhoudende vegetatie, waaronder beukenbossen, thermofiel struikgewas en fragmentarische droge gazons.