Deze wandeling doorkruist een groot deel van de laars van Henegouwen. Het flirt voortdurend met twee grote rivieren in deze regio: de Eau Blanche en de Eau Noire, zijrivieren van de Viroin, die zelf een zijrivier van de Maas is.
Het landschap deelt bossen en weiden gelijkelijk. Regelmatig doorkruist het de hoogten van deze waterwegen en biedt het regelmatig prachtige panorama’s in gebieden die soms zeer pittoresk en vaak rijk aan geschiedenis zijn.

Het middenschip heeft 5 baaien die open staan voor kapellen die tussen de steunberen zijn geïnstalleerd.
Een bolvormige klokkentoren overstijgt de toren die tussen 1732 en 1742 werd gebouwd. Het herbergt een unieke beiaard die lijkt op een klokpiano met een klein klavier. Er is geen E-flat. Het activeert 26 klokken, waarvan de oudste dateert uit de 17de eeuw.
Het koor dateert uit 1250. Het heeft een platte apsis (het einde van de kerk in langsaanzicht). Het omvat 4 traveeën in een architectuur die in gebruik is in Laonnais en Soissonnais.
In het koor ontdekken we het hoofdaltaar in gekleurd marmer met een tabernakel uit het einde van de 15de eeuw. Ook zijn de rouwborden van de laatste twee prinselijke families te zien.
Een mausoleum van Charles de Croÿ, peetvader van Charles-Quint, 1e Prins van Chimay die stierf in 1527, is versierd met een albasten liggende figuur.

Aan elke kant van de fontein staat het standbeeld van een lid van de prinselijke familie.
Tegenover het stadhuis staat het standbeeld van Philippe d’Alsace van Henin-Lietard. Hij ontving de Orde van Malta, de Orde van het Gulden Vlies, die van Saint-Louis of zelfs die van de Belgische Leeuw. Hij was ook luitenant van de Louveterie van het Franse koningshuis.
Tegenover de triomfdeur staat het standbeeld van François-Joseph de Riquet, graaf van Caraman en 16de prins van Chimay.
Op het noorden staat het standbeeld van Pierre-Paul de Riquet, heer van Bon-Repos en 14de prins van Chimay. Hij was de schepper van het Canal du Midi of Canal de Languedoc.
Op de achterkant van het standbeeld van François-Joseph de Riquet staat dat van Madame Tallien of Notre-Dame de Thermidor. Ze trouwde met hem in 1805. Ze staat bekend om haar talrijke amoureuze intriges, waaronder één, naar men zegt, met Napoleon Bonaparte.
Ze is ook bekend in Chimay voor de bouw van het kleine theater dat de Schone Kunsten, muziek en theater herbergt.

Het gebouw bestaat uit een enkel schip met 4 traveeën en een koor met 2 traveeën dat eindigt in een halfronde apsis.
Dit gebied is ook een tussenstop voor enkele trekvogels.
Er zijn ook enkele planten die typisch zijn voor kalksteengebieden.
Dertig didactische panelen omlijnen de route om de bomen te identificeren, bestaande uit een mix van hardhout en zachthout.

De kerk heeft 3 beuken, gescheiden door 2 rijen van 5 vierkante kolommen. De centrale is bedekt met een tongewelf (het gezicht van de boog heeft een constante kromming). Het herbergt een preekstoel uit 1769.
Elke gang (zijdelen van het schip) eindigt met een altaar in barokstijl. Ze dateren waarschijnlijk uit de 19de eeuw. De altaartafel is van rood marmer. De altaarstukken (gesneden of geschilderde verticale structuren) zijn wit en verguld. Ze zijn versierd met een standbeeld en een schilderij.
De apsis is halfrond en doorboord met 3 oculi (ronde openingen).
Het koor bevat een ruw stenen altaar uit de 20de eeuw.
Het hoofdaltaar heeft een barokke stijl. Het is een bijna replica van de 2 zijaltaren (rood en zwart marmeren tafel en wit en verguld altaarstuk).
De wereldbol met daarboven een kruis symboliseert de heerschappij van de joods-christelijke God over de wereld.