Helperskerk van 1903.

Deze kerk in neogotische stijl werd gebouwd in 1871 op een project uit 1866. Het vervangt een kapel uit 1702 gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw Troost de Bedroefden en Sint-Antonius van Padua.

Dit klassieke gebouw in zandsteenpuin dateert uit het midden van de 18de eeuw. Het hing sinds de 12de eeuw af van het kapittel van Johannes de Evangelist in Luik onder het Ancien Régime.

Deze neogotische kerk werd gebouwd van 1876 tot 1878.

Deze kerk werd in 1846 gebouwd op de ruïnes van een kluizenaarswoning uit de 14de eeuw. Het is nog steeds een belangrijk pelgrimsoord.

Kerk van de 17de eeuw. De toren dateert uit 1870.

Deze zandstenen en blauwe stenen kerk dateert uit 1898, op de plaats van een oude kapel.
Zijn kruisweg is gemaakt door Paul Hilt in 1968.

Deze neoromaanse eenbeukige kerk werd tussen 1908 en 1910 gebouwd naar plannen van architect Arthur Vassaux, door aannemer Cassart. De westelijke toren wordt geflankeerd door een doopkapel en een traptoren.

Een van de oudste Romaanse kerken in België (11de).
Het wordt gekenmerkt door een hoge massieve toren, een klokkentoren (16de) met een veelhoekige torenspits die het silhouet van het gebouw verlicht.

Een parochiekerk gemaakt van zandsteen en kalksteenpuin met kalksteen op de hoeken. Het heeft een enkel schip en een driezijdige apsis.

Eglise de style néo-gothique en moellons de grès et calcaires réglés construite en 1886 sur les plans de l’architecte Rémont en 1877.

L’aménagement fut réalisé par L. Kroll en 1964.
La même année

Deze kerk, gebouwd in 1879, heeft 3 beuken. Het ontwerp werd voltooid in 1888. Het werd beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog en werd gerestaureerd naar plannen door de architect Victor Sarlet.

Deze kerk, onderdeel van het architectonisch erfgoed van Wallonië, is te danken aan de architect Roger Bastin.
Zijn baas, Saint-Isidore, is die van boeren.

Deze modern ogende kerk werd in 1954 herbouwd naar plannen van Victor Sarlet, nadat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog was gebombardeerd.

Dit neogotische gebouw dateert uit 1867.

Deze kerk stamt uit 1874.

Deze kerk werd gebouwd van 1874 tot 1878.
Binnen dateert de preekstoel uit de 18e eeuw.
De beelden van Saint-Roch en Saint-Grégoire dateren uit 1700 en komen uit de kerk van Jupille.

Op deze site stond al een oude kerk. Het werd in 1787 afgebroken.
De huidige kerk stamt uit 1889.

Dit gebouw in klassieke stijl werd in 1824 herbouwd dankzij de vrijgevigheid van de Filippijnse familie in plaats van een oude kapel uit 1560 in opdracht van abt Konratte van Esch sur Sûre.

Deze neoklassieke zandstenen kerk dateert uit 1846. Op de hoeken wordt geharkt met kalksteen. De toren en de gevel dateren uit 1899.

Dit gebouw is gebouwd in 1854.

Eglise classée du 17è, érigée à l’emplacement d’une ancienne bâtisse, certainement d’origine romane.
La nef de 4 travées est terminée par un chevet à 3 pans.

Deze kerk werd gebouwd in 1633. In 1858 werd ze herbouwd in neoklassieke stijl. De toren blijft origineel. Toegewijd aan Saint-Martin, was hij bisschop van Tours (Frankrijk) van 316 tot 397.

Deze kerk werd in 1953 herbouwd op de plannen van de architect Victor Sarlet na verwoest te zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Deze opmerkelijke kerk in baksteen en steen in neogotische stijl werd gebouwd in 1861.

Het moderne uiterlijk kan worden verklaard door het feit dat het werd herbouwd na de WO II, omdat het dorp tijdens de winter van 1944 gedeeltelijk werd verwoest tijdens het Von Runstedt-offensief.

Deze kerk in klassieke stijl werd gebouwd in 1835 in zandsteen en kalksteen.
In 1887 vergroot door het koor en het transept in neoromaanse stijl, zijn er twee 17e-eeuwse eiken biechtstoelen te zien.

Dit klassieke gebouw van zandsteenpuin, omringd door een oude begraafplaats, met op de hoeken kalksteen, wordt vergezeld door een recentere toren.

Deze kerk werd gebouwd in 1630 en ingewijd in 1643.
Op dat moment werd het gebouwd voor het klooster van de Récollets.

Deze kerk in klassieke stijl van baksteen en blauwe steen werd in 1874 gebouwd in plaats van een ouder gebouw.

Deze kerk in neogotische stijl, gemaakt van schistose zandsteenpuin en kalksteen, werd in 1891 (vintage) gebouwd volgens de plannen van architect Verhas.

Deze neoromaanse parochiekerk werd gebouwd van 1873 tot 1875.
Het was de heer Londot die in 1968 zorgde voor de restauratie en het afvoeren van het glas in lood.

Dit klassieke gebouw van zandsteen en blauwe steen is gebouwd in 1779.

Dit klassieke gebouw dateert uit de 17de eeuw. Het stucwerk is in de stijl van Lodewijk XIV en Lodewijk XV. Het barokke zilveren beeld van de heilige Petrus is alleen zichtbaar tijdens de processie op 29 juni.

Deze neogotische kerk in baksteen en blauwe steen dateert uit 1872. Het was de architect Bouvrie die de plannen tekende en ook die van de kerken van On of Roy.

Deze zandstenen puinkerk heeft een stenen portaal dat een gebroken boog vormt.

Deze kerk in gotische stijl van de Mosaanse school, voornamelijk gebouwd in 1540, was een houten kapel uit de 9e eeuw en heeft tijdens haar geschiedenis veel ups en downs gekend, eindigend met een grondige restauratie in 1935.

Deze kerk van leisteen en hardsteen werd in 1867 gebouwd op de plaats van een ouder gebouw uit 1710.

Deze eenbeukige bakstenen kerk, op de hoeken geharkt met kalksteen, in neogotische stijl, werd gebouwd in 1886. Het koor, waarvan de sacristie zich in het noorden bevindt, eindigt met een veelhoekige apsis.

Deze kerk in eclectische stijl in kalksteen werd gebouwd in 1878, in plaats van een kapel uit 1520.

Deze romaanse kerk dateert uit 1050. De 3 beuken eindigen in een halfrond koor geflankeerd door een gotische kapel (16de) en de sacristie (20de).

Deze monumentale barokke kerk werd gebouwd in 1544. Het altaar dateert uit 1702.
Het werd herbouwd in 1946 nadat het tijdens de Tweede Wereldoorlog gedeeltelijk was verwoest.