Dit neoromaanse gebouw van arkosepuin en Franse steen dateert uit 1880, in plaats van een kapel uit 1703. Het is opgedragen aan Saint-Fiacre, de beschermheilige van tuinlieden.

Deze kapel van zandsteenpuin, met een bijzondere 5 verdiepingen tellende klokkentoren bedekt met wit gips, werd gebouwd volgens plannen van Malmédien architect Henri Cunibert.

Eglise construite en 1960 remplaçant une chapelle datant de 1713 avec une cloche de 1864.

Deze kleine mononef puinkapel werd gebouwd in de 2de derde van de 20de eeuw. Het kunstleien dak wordt aan de voorkant overlapt door een vierzijdige top.

Dit gebouw met een opmerkelijke bolvormige klokkentoren, ter vervanging van een oudere kapel, werd in 1928 gebouwd op de plannen van de Malmedische architect Henry Cunibert.

Eglise caractéristique des nouvelles constructions de la région.
Saint-Vith fut totalement anéantie lors des bombardements américains lors de l’offensive von Rundstedt en 1944-1945 et les traces du p

De oorsprong van deze kerk gaat terug tot de 7de of 8de eeuw.

Deze neoromaanse kerk in zandsteenpuin dateert uit 1910. Ze werd gerestaureerd na de Tweede Wereldoorlog.

Deze kerk wordt al genoemd in de 12de eeuw. Het toponiem La Gleize betekent ook "de kerk".
Op de begraafplaats zijn kruisen uit de 18de en 19de eeuw.

Deze kerk heeft haar oude volumes en haar ligging midden op de begraafplaats behouden. Het pad dat naar de entree veranda leidt, is een uniek voorbeeld van bestrating van duizenden "grassen" die op hun randen zijn geplaatst.

Deze kerk stamt uit 1728. In juli 2008 is er brand geweest.

Deze kerk is gebouwd op een soort kunstmatige heuvel.
De bodem van de heuvel wordt begrensd door een stenen muur waarin veel 19e eeuwse grafstenen zijn gebouwd, typisch voor de regio.

Dit heiligdom bestaat sinds 1704.
In 1958 werd de kerk herbouwd in puin en kalksteen door architect R. Toussaint.

Deze opgesloten kerk dateert uit de 16de eeuw.
Het wordt gekenmerkt door een waarschijnlijk middeleeuwse vierkante toren (12de eeuw), door geometrische patronen die op ruwe wijze zijn gegraveerd.

Een kleine parochiekerk in zandsteenpuin in het hart van het dorp. Het dateert uit 1924.

Dit moderne gebouw in zandsteenpuin, met een vierkante toren, wordt bekroond door vijf verticale lijnen van glas in lood.

Deze kerk in arkose puin, in neoromaanse stijl, gebouwd in 1892 naar de plannen van de architect Cupper, vervangt een kapel uit 1766. Ze werd gerestaureerd in 1958, op de plannen van de architect Toussaint.

Deze kerk is origineel vanwege de toren met drie verdiepingen, in zandsteen, eindigend met een klokvormige leisteenbol (klokvormig).

Création néo-romane au clocher très élevé, dûe à l’architecte Cunibert.

Dit vrij imposante gebouw bevindt zich in moëllons van Arkose.
Het heeft 3 beuken van 5 baaien.
Het leien dak is bedekt met een achthoekige toren.

Eglise construite entre 1924 et 1925 sur les plans de G. Hallen de Liège.

Sint-Hubertus en St-Agilolphuskerk (1930) gebouwd volgens de plannen van de architect Cunibert op de fundamenten van een ouder gebouw dat vandaag de gepleisterde toren van 1541 is door een gravure.

Dit neoromaanse bouwwerk van baksteen en kalksteen werd in 1931 gebouwd naar de plannen van architect A. De Deckere.

Deze parochiekerk in arkose-puin, met 3 beuken en romaanse stijl, werd gebouwd in 1863, op een ouder heiligdom uit de 15de eeuw.

Dit enorme gotische gebouw werd in de jaren dertig door architect Cunibert in neogotische stijl gemoderniseerd.
De frames zijn in rode steen, met uitzondering van die van de ingang van de sacristie, hier hergebruikt na de transformaties.

Deze kapel in klassieke stijl, gesticht in 1712 door Jean-Julien de Paul, werd in 1849 een parochiekerk. Ze werd herbouwd in 1853 en ingewijd in 1888.

Deze kerk is gebouwd in 1910. Aanvankelijk zonder klokkentoren, bij gebrek aan voldoende middelen.

Deze primaire kerk werd in 1754 ingewijd.
De 2 zuilen en het hogere middenschip, precies door het koor verlengd, zorgen voor veel licht.

Deze Hottleux arkose (muren) en Dillingen hardstenen (kozijnen) kerk is omgeven door een oude begraafplaats. Het gotische doopvont dateert uit 1670.

De orgels van deze kerk in arkose-stenen zijn van uitzonderlijke kwaliteit.
Het werd in 1875 gebouwd in plaats van een kapel uit 1723.

Deze neoromaanse eenbeukige kerk in zandsteenpuin werd tussen 1898 en 1900 gebouwd naar de plannen van de architect Cupper de Bastogne, op de plaats van een heiligdom uit 23 december 1683.

Deze arkose puinkerk werd in 1954 gebouwd naar plannen van architect E. Burget.

De primitieve kerk stamt uit de tijd van de bouw van de Abdij van Stavelot, waarschijnlijk op dezelfde locatie als het huidige gebouw.

Dit neoromaanse bouwwerk, omgeven door de begraafplaats, met een typische Mosan-architectuur uit de 11e eeuw, werd gebouwd in de tweede helft van de 19e eeuw in plaats van een oude kapel.

Deze kerk in gotische stijl werd in 1874 gebouwd ter vervanging van een oud religieus gebouw op het niveau van de begraafplaats van Roanne, toen de zetel van de parochie.