Deze neogotische kapel werd gebouwd op 20 februari 1756 en herbouwd van 1894 tot 1895.
Het fresco achter het altaar is opmerkelijk. Het is geschilderd door Debatisse.

Deze collegiale kerk werd gebouwd in 1661. De bolvormige klokkentoren dateert uit 1782 en de laan met lindebomen uit 1804. De site is geclassificeerd door de Monuments and Sites Commission.

Deze kerk heeft een enkel schip met een plat bed.
Het werd beschadigd tijdens de oorlog van 1940-1945 maar werd hersteld in 1948.

Het was het onderwerp van een controverse in 2018 over de mogelijk

Deze kerk in neogotische stijl werd gebouwd in 1871 op een project uit 1866. Het vervangt een kapel uit 1702 gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw Troost de Bedroefden en Sint-Antonius van Padua.

Deze parochiekerk in neoromaanse stijl werd in 1875 gebouwd naar plannen van architect Van de Wyngaert. Het heeft een westelijke toren in een enkel schip en een smaller koor met een apsis.

Deze kerk werd tussen 1711 en 1712 gebouwd naar de plannen van architect Verhas. Het vervangt een ouder gebouw. De sacristie dateert uit 1900.

Deze kerk met opmerkelijke glas-in-loodramen werd in 1845 gebouwd op de plaats van een kapel uit 1717. De op doek geschilderde kruiswegstaties dateren uit 1860.

Deze kerk in neogotische stijl in zandsteen en leisteenpuin bevat verschillende opmerkelijke kunstwerken, zoals de doopvont of het orgel, evenals meubels in de stijl die typerend is voor de constructie.

Deze kerk in Romaanse stijl werd in 1836 gebouwd in plaats van een oudere kapel.

Kerk van de 17de eeuw. De toren dateert uit 1870.

Deze kerk werd in 1967 gebouwd naar de plannen van architect Paul Dislaire. Met een enkel schip en een platte chevet, is de toren bevestigd aan het noordwesten van de gevel.

Een parochiekerk gemaakt van zandsteen en kalksteenpuin met kalksteen op de hoeken. Het heeft een enkel schip en een driezijdige apsis.

De oudste kerk in de provincie Luxemburg na die van Waha.
De enorme toren is origineel (1064).
Het plafond en het koor dateren uit 1657, de toegangstrommel naar de veranda uit 1739, de bel uit 1589 en de graven uit de 18de en 19de eeuw.

Deze kerk, gebouwd in 1879, heeft 3 beuken. Het ontwerp werd voltooid in 1888. Het werd beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog en werd gerestaureerd naar plannen door de architect Victor Sarlet.

Deze stenen kerk, ontworpen door de architect Cupper, werd gebouwd in 1908.

Deze grote parochiekerk in neogotische stijl werd in 1871 herbouwd naar plannen van architect Bouvrie. Het werd in 1953 gerestaureerd door de architect E. Godin. Het meubilair is in een eigentijdse neogotische stijl.

Deze zandstenen kerk in neoklassieke stijl, ontworpen door architect Cupper, dateert uit 1903.
Het heeft een roodmarmeren doopvont met een zwartmarmeren sokkel uit het oude oratorium van het trinitarische klooster in Bastogne.

Cette église a été construite en 1734.
La tour quant à elle, date de 1884.

Deze kerk, onderdeel van het architectonisch erfgoed van Wallonië, is te danken aan de architect Roger Bastin.
Zijn baas, Saint-Isidore, is die van boeren.

Deze modern ogende kerk werd in 1954 herbouwd naar plannen van Victor Sarlet, nadat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog was gebombardeerd.

Dit neoklassieke gebouw met één beuk dateert uit 1844. Een transept en een koor werden in 1905 toegevoegd door de architect Cupper de Bastogne.
Het interieurontwerp werd uitgevoerd door L-M. Londot van Namen.

Cet édifice néo-classique avec une nef unique date de 1855 (millésimé sur le porche).
La sacristie a été construite en 1925.

Dit gebouw stamt uit 1864.

Deze kerk werd gebouwd van 1874 tot 1878.
Binnen dateert de preekstoel uit de 18e eeuw.
De beelden van Saint-Roch en Saint-Grégoire dateren uit 1700 en komen uit de kerk van Jupille.

Deze stenen kerk dateert uit 1899. Het heeft een enkel schip dat eindigt in een driezijdige koor. Het werd in 1949 gerestaureerd door de architect Léon Lamy.

Dit klassieke gebouw in gepleisterd en gebleekt leisteenpuin, met openingen omgeven door kalksteen, werd gebouwd in twee fasen: de ene dateert uit 1832 en de andere uit 1890.

Deze neogotische kerk van zandsteen en hardsteen werd gebouwd in 1864.

Deze oude kerk stamt uit 1586 en werd vergroot in 1860. Let op de toren die dateert uit deze tijd. In 1887 werd een restauratie uitgevoerd.

Het is de eerste parochiekerk in de buurt van Saint-Hubert.
De parochie van Lorcy dateert uit 840.

Deze kerk in Romaanse stijl werd gebouwd in 1734.
Een steen die boven de ingang is gegraveerd, is waarschijnlijk afkomstig uit een Gallo-Romeins administratief gebouw.

Deze kerk in neogotische stijl werd in 1882 herbouwd in plaats van een ouder gebouw. ​​Het opmerkelijke Saint-Sébastien-altaar in marmer van Rochefort werd rond 1750 gemaakt door Guillaume Evrard.

Het moderne uiterlijk kan worden verklaard door het feit dat het werd herbouwd na de WO II, omdat het dorp tijdens de winter van 1944 gedeeltelijk werd verwoest tijdens het Von Runstedt-offensief.

Deze kerk werd herbouwd volgens de plannen van architect Victor Sarlet in 1953, na de vernietiging van het oude heiligdom door de architect Cupper, die was verwoest tijdens de Slag om de Ardennen.

Deze kerk werd in 1901 gebouwd naar de plannen van de architect Cupper. Met een enkel schip wordt het verlengd door een smaller koor met een platte apsis. De westelijke toren doet dienst als entreeportaal.

Deze neoklassieke kerk, kenmerkend voor zijn tempelvorm, met zijn karakteristieke bolvormige koperen dak, werd gebouwd in 1829.

Deze kerk in neogotische stijl, gemaakt van schistose zandsteenpuin en kalksteen, werd in 1891 (vintage) gebouwd volgens de plannen van architect Verhas.

Oorspronkelijk een kapel, werd dit gebouw in zandsteenpuin en blauwe steen gebouwd in 1836 naar de plannen van de architecten Louis Berteau en Arthur de Deckere.

Dit klassieke gebouw van zandsteen en blauwe steen is gebouwd in 1779.

Kerk met doopvont met Romaanse tank (10de en 11de). Hun totale hoogte is 1,38 m.

Deze neogotische kerk in baksteen en blauwe steen dateert uit 1872. Het was de architect Bouvrie die de plannen tekende en ook die van de kerken van On of Roy.

Deze neoromaanse kerk van leisteen en kalksteen werd in 1908 gebouwd op de plaats van twee andere oudere gebouwen, waarvan de eerste dateert uit de 12e eeuw.

Deze kerk van leisteen en hardsteen werd in 1867 gebouwd op de plaats van een ouder gebouw uit 1710.

Deze bolvormige klokkentoren dateert uit de romaanse periode.
Het bezet een dominante positie in het dorp.
Het is omgeven door een oude begraafplaats.

Deze parochiekerk in baksteen en hardsteen werd in 1865 gebouwd op basis van een ouder gebouw uit 1738.
Op de vrijdagavond voor Palmzondag wordt in het dorp een met fakkels verlichte kruisweg georganiseerd.

Deze eenbeukige bakstenen kerk, op de hoeken geharkt met kalksteen, in neogotische stijl, werd gebouwd in 1886. Het koor, waarvan de sacristie zich in het noorden bevindt, eindigt met een veelhoekige apsis.

Deze neoromaanse stenen kerk is gebouwd met materialen die zijn teruggewonnen uit het heiligdom van Ollomont, toen het in 1908 werd afgebroken.