17de eeuwse kapel gebouwd in Saint-Roch voor een pestepidemie die de regio verwoestte.

Deze eenbeukige kerk met westertoren heeft een driezijdig koor. Het werd gebouwd in 1861.

Deze puinstenen kerk dateert uit 1864. Mononef-type, het heeft een vierkante toren en een smal koor met een veelhoekige apsis. Het werd in 1914 gerestaureerd naar plannen van architect Joskin.

De bouw van deze kerk in Romaanse stijl in lokale steen begon in 1940. De Dominicaanse gemeenschap vestigde zich er in 1943 en werd ingewijd in 1946.

Het schip en de toren van deze kerk dateren uit 1849.
Het koor stamt uit de 17e eeuw en de doopvont dateert uit 1608.

Deze eenbeukige kerk is gebouwd in 1844. De klokkentoren heeft een 6-zijdig dak en een schot in de roos.

Een kerk in neoklassieke stijl in puin.

Deze kerk werd in 1873 gebouwd naar de plannen van de architect F. Cordonnier. In 1903 werd de sacristie toegevoegd. De hoektorens werden in 1906 ontworpen door de architect Cupper. Het doksaal werd gebouwd in 1907.

Deze neoromaanse kerk werd tussen 1894 en 1898 gebouwd naar plannen van architect Jean-Baptiste Capronnier. Het werd ingewijd in 1904 en werd in 1923 gerestaureerd door de architect Albert Miest.

Deze stenen kerk met één schip dateert uit 1861. Het werd gerestaureerd door Otjacques in 1936.

Eglise construite en 1870 par l’architecte Jamot.
Elle fut restaurée en 1899 par l’architecte Adam.

Het schip en de toren van deze kerk dateren uit 1849.
Het koor stamt uit de 17e eeuw en de doopvont dateert uit 1608.

Deze eenbeukige kerk met een toren ervoor werd in 1884 gebouwd op de plaats van een ouder gebouw uit 1730. Ze werd in 1962 gerestaureerd naar de plannen van architect Albert Miest de Neufchâteau door aannemer Pierre Deysens

Deze kerk, gebouwd aan het einde van de 19de eeuw, heeft opmerkelijke glas-in-loodramen die tussen 1974 en 1997 werden gemaakt door glasbewerkers uit Beaufays, de firma Pirotte. Het gekleurde glas is afkomstig van Valtstassen in Duitsland.

Deze kerk in klassieke romaanse stijl in ruw geschilderde leisteen dateert uit de 18e eeuw.
Het werd gebouwd op de fundamenten van een ouder religieus gebouw dat onder de bescherming stond van de monniken van Orval.

Deze neoromaanse kerk, ingehuldigd op 12 oktober 1903, wordt gekenmerkt door een opmerkelijk hoogaltaar.

Deze kerk werd gebouwd tussen 1853 en 1854. Hij werd volledig verwoest tijdens een storm in augustus 1994.

Deze kerk heeft een romaanse toren. Het koor is gotisch en de barokke spits dateert uit de 17e. Het schip bevindt zich rond 1350. Het werd gewijzigd in de 16e en 17e eeuw.

Deze kerk werd in 1913 gebouwd door architect Wyngaert.
Sommige grafstenen behoren tot de familie Everlange, eigenaars van de heerlijkheid Witry tot 1783.

Deze stenen kerk, gebouwd in 1842, vervangt een oudere kapel die sinds 1802 is verlaten.

Deze eenbeukige neogotische kerk werd gebouwd tussen 1869 en 1870.

Deze parochiekerk in puinsteen werd gebouwd in 1857. Ze bestaat uit een vierkante toren, een mononef. Het langwerpige koor heeft een veelhoekige apsis.

Deze kerk, gebouwd in 1774, werd vergroot in 1847. De doopvont in blauwe hardsteen (mosaanse stijl) dateert uit 1624.

Een neoklassieke kerk in zandsteen en kalksteenpuin.

Deze kerk dateert uit de 18de eeuw. Het werd in 1976 afgebrand en in 1982 gerestaureerd.