Deze kapel werd in 1893 gebouwd door een inwoner van het dorp: Pierre Chenot.

Deze kapel heeft een Calvarieberg in de zuidelijke muur die Christus voorstelt, geholpen door Simon van Syrene en benaderd door Saint Véronique die hem een ​​doek overhandigt.
Een fragment van de staties van de kruisweg is geclassificeerd.

Een kleine kapel in neogotische stijl in Franse steen, bekroond door een toren.

Deze kapel, gebouwd in 1875, werd in 1914 de Notre-Dame du Perpétuel Secours.
Het werd in 1877 aan de kerkfabriek geschonken en is het onderwerp van een bedevaart.

Een kleine kapel in witgekalkte bakstenen met een zadeldak met daarboven een ijzeren kruis. Het bevat een beeld van de Maagd beschermd door een rooster. Het geheel is omgeven door een witte muur met een smeedijzeren hek.

Deze kapel, eveneens gewijd aan Sint-Hubertus, werd op 6 juni 1984 door de Koninklijke Commissie voor Monumenten, opgravingen en opgravingen geklasseerd met zijn 3 lindebomen.

Aanbidding bij Onze-Lieve-Vrouw van Luxemburg dateert uit 1636, de datum van de epidemie van de grote pest, waar 2/3 van het dorp bezweken aan de ziekte.

Deze kapel werd gebouwd in 1636, na een ernstige pestepidemie. De belofte wordt gedaan om er elk jaar een processie te maken.
Het is opgedragen aan Onze-Lieve-Vrouw van Luxemburg, troostster van de getroffenen.

Deze kapel, gelegen aan de rand van het bos van Anlier, staat bekend om zijn jaarlijkse processie.
Het is het werk van Claude Charles Gillet en zijn vrouw Marie-Louise Mousty. De bouw begon in 1835 en eindigde in 1857.

Dit religieuze gebouw, gebouwd door katholieke verkenners uit België, werd ingehuldigd in 1938. Het was ooit een ontmoetingsplaats voor veel kampen.

Petite chapelle à l’orée du bois en souvenir des victimes de l’épidémie de peste de 1636. Elle fait l’objet d’un culte à la Vierge, consolatrice des affligés.
2 maisons habitées subsistent à Saint-Vi

Chapelle de style classique édifiée en 1927.
La nef unique est à 2 travées.
Le choeur est à 3 pans.
Il y a une petite sacristie sur la droite.
Le portail est de style 18è et est surmonté d’une nic

Deze kapel in neogotische stijl werd gebouwd in 1888. Sinds de 17e eeuw maakt ze deel uit van een cultus en een bedevaartsoord. Hij werd geboren na een reeks oorlogen en epidemieën, aangezien het de inwoners van het dorp beschermt.

We noemen al het bestaan ​​van de hermitage van Wachet in de 16de eeuw. De eerst genoemde kluizenaar is Claude de Habaru. De kapel dateert uit de 17de eeuw.

Deze kapel is bevestigd aan de kerk van St-Hippolyte de Thiaumont en aan de muur van een voormalige boerderij.
Naast hem staat een opmerkelijke kastanjeboom.

Deze neogotische kapel (1868) werd gebouwd op een groot grasveld volgens de plannen van de architect Jamot d’Arlon en de bouwer Feltus de Buzénol.

Deze kleine romaanse kapel dateert uit de 17de eeuw. Het wordt bekroond door een toren. Een klein dak boven de voordeur. Het heeft een schot in de roos met een steen die een S vormt en een nis met een beeldje van de Maagd.

Deze kapel dateert uit de 19de eeuw.

Deze kapel gewijd aan Saint-Pierre is een gemeentelijk eigendom.
Het werd gebouwd in 1620 op de plaats van een kluis waarvan de laatste kluizenaar Célestin Lamotte was.

Deze kapel werd gebouwd in 1725.
Het werd uitgevoerd en gefinancierd door de parochianen van Martué zelf, zodat ze niet langer naar de kerkdiensten in Florenville hoeven te gaan, vanwege de moeilijke toegang bij overstromingen van de Semois.

Deze kapel werd gebouwd in de 17de eeuw en gerestaureerd in de 19de eeuw. Het wordt omgeven door 2 eeuwenoude lindebomen. Een opmerkelijk standpunt wordt geboden vanuit deze op het platteland in het noorden van Aarlen.

Deze kapel dateert uit de 17de eeuw.

Dit opmerkelijke monument in flamboyante gotische stijl bevindt zich op de plaats van het standbeeld van de wonderbaarlijke maagd die de oorsprong was van de ontwikkeling van Avioth. Het was bedoeld om offers van pelgrims te ontvangen.

Dit beeld is ingebed in een rots, aan de samenvloeiing van de Ruisseau des Aleines met de Semois, vlakbij de oude Maka-smederij.

Deze nis van de Maagd aan een boom werd in 1992 hersteld.