Dit kasteel wordt vermeld sinds het einde van de 13e eeuw en draagt ​​de naam van de eigenaar: Willelmo de Brunsode, kanunnik van Saint-Lambert in Luik.
Het is geclassificeerd sinds 1972.

Deze 18de-eeuwse boerderij van baksteen en kalksteen, gelegen in het midden van de weilanden, maakt nu deel uit van een complex van 19de gebouwen die bedoeld zijn om het de uitstraling te geven van een weelderig landhuis met grote bijgebouwen.

Dit kasteel in Anglo-Normandische stijl dateert uit 1912 en werd ontworpen door architect Charles Castermans en aannemer Viatour bovenop het steile terrein van tien hectare met uitzicht op het meer van Warfaaz.

Situées sur un éperon calcaire occupé depuis la préhistoire, les ruines arasées de l'ancien château de Beaumont sont constituées de bases de murs en calcaire. Le château, cité au 12è siècle, était déj

Dit elegante kleine 18de-eeuwse kasteel wordt omgeven door boomgaarden en vervangt een middeleeuws gebouw. De twee onderste vleugels worden ingenomen door de boerenwoning en agrarische functies.

Dit kasteel is in verschillende opeenvolgende fasen gebouwd.
De oorspronkelijke hardstenen kerker dateert uit de 13de eeuw, het bewoonde deel met zijn toren dateert uit de 16de en de neogotische kapel dateert uit de 19de eeuw.

Dit grote huis van baksteen en kalksteen, grenzend aan de Blindefkapel, werd gebouwd in de tweede helft van de 18e eeuw en werd eind 19e eeuw uitgebreid.

Dit kasteel dateert uit de 13e eeuw en staat sinds 27 september 1972 op de monumentenlijst.
Verschillende adellijke families zijn daar van de 13e tot de 19e eeuw geslaagd.
Tegenwoordig wordt het bezet door Baron Adolphe de Royer de Dour de Fraula.

Dit gebouw dateert uit de 19de eeuw.

Dit laat 17de-eeuwse kasteel, vlakbij de dorpskerk, wordt ook wel het Maison du Fourneau genoemd.
Dit sobere herenhuis heeft slechts één verdieping en is wit geschilderd.
Het wordt verlengd met twee vleugels.

Dit kasteel is sinds 1963 eigendom van de Universiteit van Luik. Het werd al in de 14de vermeld als een versterkt kasteel en het werd in de 18de omgebouwd tot een lustkasteel, op initiatief van de graaf van Horion Maximilien-Henri-Hyacinthe.

Dit kasteel ligt aan het einde van een steegje van paarse beuken.
De gevel, die dateert uit het einde van de 17de eeuw, is gemaakt van zandsteen en kalksteen.

Dit kasteel in Maaslandse renaissancestijl staat sinds 1968 op de monumentenlijst en werd in 1625 gebouwd voor Guillaume Fayen. Het wordt momenteel verbouwd tot een verpleeghuis.

Dit kasteel werd in de 18de eeuw gebouwd voor Jean-Nicolas Nélis, wijnhandelaar, commissaris in Theux en griffier van het hof van Jehanster.
Het wordt ook wel Château Simonis genoemd.

Dit kasteel in eclectische stijl werd gebouwd voor Jean Montens d’Oosterwyck-Simonis naar plannen van architecten Charles Vivroux en zijn vader, op land dat toebehoorde aan de familie Simonis-de Biolley, industriëlen uit Verviers.

Dit kasteel dateert uit de 19de eeuw.
De achtergevel kijkt uit op de binnenplaats van een laat 16de eeuwse boerderij.
Het is zichtbaar vanaf de toegangspoort aan de Rue du Comte.

Maison aux nombreux détails néo-classiques, dont un corps central à 5 travées, ancienne dépendance de l'Abbaye de Val-Dieu (18è).
Le chêne séculaire a été classé en 1953.

Locatie van het bekende verhaal van Marcellin Lagarde, "La Fondrière", en de roman van Antoine Noël, "Like the legend".
Het wapen van de voorouders van Englebert de Presseux is daar te zien op een deurdorpel op het erf.

Deze U-vormige boerderij werd gebouwd volgens de plannen van de Verviers architect Henri Douha voor Edmond Fyon, met de hoofdgevel naar het oosten gericht naar de wintertuin met uitzicht op een park met twee kleine vijvers gevoed door de Wayot.

Dit eclectische neoklassieke kasteel werd gebouwd in 1882 op de heuvel, gelegen op een hoogte van 108 m, aanzienlijk hoger dan het omringende landschap. Het wordt bewoond door de familie De Coster.

Dit neoklassieke kasteel werd gebouwd naar de plannen van de architect Charles Étienne Soubre (1846 – 1915).

Dit landhuis van zandsteen en kalksteen, rond een vierkante binnenplaats, dateert waarschijnlijk uit de 16de eeuw.

Deze grootschalige kasteelhoeve werd gebouwd in de 18e eeuw.
Het wordt geflankeerd door twee hoge ronde hoektorens aan de zuidvleugel.

Deze set is op wegniveau uitgerust met twee ronde torentjes uit de 17de eeuw, voornamelijk gebouwd in kalksteen.

Het bestaan ​​van dit landgoed dateert uit de 15de eeuw.
Het huidige kasteel dateert uit het midden van de 17de eeuw.

Dit kasteel werd tussen 1898 en 1900 gebouwd door de architect Auguste-Charles Vivroux voor Louis Simonis, een wollen industrieel in Verviers.
Het heeft een binnenplaats en een vierkante toren.

Deze residentie was tijdens het oude regime eigendom van vele heren van de plaats.

Cette grosse bâtisse située sur la Grand Place, date du 18è. Il est habité par la famille Smette.
Dans le jardin, on peut y admirer un séquoïa.

Dit imposante neoklassieke gebouw in baksteen en kalksteen dateert uit het midden van de 19de eeuw. Het werd gebouwd door Alphonse Neef, voormalig burgemeester van Tilff, op basis van een oudere constructie.

Dit boerderijcomplex, in verspreide volgorde, bestaat uit 3 hoofdgangen in een onregelmatige U-vorm rond een niet-vlakke mestwerf. Het wordt geciteerd in de 16de eeuw.
Gevels en daken zijn geclassificeerd door het Waals Gewest.

Ce château, de style Louis XIV, a été construit selon la volonté du châtelain de Logne, Godefroid de Rahier et son épouse Anne-Marie Philippe d’Argenteau à l'occasion de leur mariage, entre 1682 et 16

Deze boerderij wordt ook wel "Maison Jonas" genoemd.
Het lijkt bescheiden, maar in werkelijkheid is het wat overblijft van het beroemde kasteel van Xhéneumont.

Ruïnes van een middeleeuws fort uit de 10e eeuw.
Het werd aan het einde van de 16e eeuw verwoest.
Het werd bezet door de vier Aymon-zonen.
Er zijn nog enkele muren, trappen en een deel van de kerke

Actuellement Home de la Vierge des Pauvres.

Dit gebouw in Mosan-stijl, in gedeeltelijk beschilderde bakstenen en kalksteen, dateert uit 1700. Het werd vergroot en aangepast in de 19de eeuw.

Dit kasteel, dat ooit toebehoorde aan Victor de Neuville, heeft een opmerkelijke oprijlaan met eeuwenoude bomen die voor het publiek toegankelijk zijn. Het enige dat overblijft van het kasteel is een toren uit het begin van de 19de eeuw.

Dit kasteel uit 1908 wordt momenteel bewoond door CERAN (een taaltrainingscentrum).

Dit kasteel dateert uit het einde van de 19de eeuw in zijn huidige vorm.
Het is het voormalige eigendom van de 17de-eeuwse abdij van Saint-Laurent.
De bijgebouwen en enkele gemeenschappelijke ruimtes dateren ook uit de 17de eeuw.

Dit kasteel werd gebouwd voor de Brusselse inwoner Julien Félix Smets rond 1869.
Het werd in 1871 aangekocht door Ernest Gambart, een rijke Engelse kunsthandelaar van Kortrijk afkomst.

L’ancien château-fort d’Argenteau trônait à cet endroit depuis l’an 1000. On l’appelait l’Ile dans les nuages, celui-ci était construit sur un rocher fortifié.
Il avait pour but d’arrêter l’invasion

De oudste constructies van dit kasteel, dat nog overeind staat, zijn ingebed in de muren van de boerderij. Eén steen dateert uit 1586. Deze site werd bezocht vanaf het Boven-Paleolithicum en vervolgens het Neolithicum.

Dit kasteel werd in 1776 gebouwd op de plaats van de oude glasfabriek die de flessen voor Chevron-water produceerde.

Cette forteresse faisait partie d'une ligne de fortifications comprenant les châteaux de Logne, de Neufchâteau-sur-Amblève et de Reinhardstein.

Dit imposante bouwwerk in kalksteenpuin werd in 1912 gebouwd in de traditionele Maaslandse geest van de 17e eeuw, voor de familie Francotte. Bij de ingang van het park ziet u een conciërge, in dezelfde stijl als het kasteel.

Kasteel All Tour ligt in het centrum van Esneux op de linkeroever langs de Ourthe en dateert uit de 17de eeuw.
Het is de voormalige residentie van de graven van Esneux.
Het is opgebouwd uit gebouwen van verschillende stijlen en tijdperken.

Ce château est une ancienne enclave du Duché de Limbourg et date du 14è siècle.

Dit kasteel met een verhaal waardig, een aspect dat wordt versterkt door zijn dominante positie op een rotsachtig voorgebergte van de Ourthe, dateert uit 1905.

Een kasteel bestaat op deze helling van Amblève sinds het begin van de middeleeuwen.

Château (première moitié du 19è) marqué en son centre par un quadrilatère du début du 17è (ancienne ferme de la Dîme).

Les origines de cette imposante demeure seigneuriale remontent au 13è siècle.

Het gebouw, vanaf het begin van de 20de eeuw, heeft een eclectische stijl met een plattegrond en een verhoging die torens, arcades en baaien vermenigvuldigt. Het werd gebouwd door de familie Clynans uit Brussel.

Deze imposante villa in resortstijl in zandsteenpuin en kalksteen, met bakstenen en kalkstenen vloeren, dateert uit het begin van de 20de eeuw.

Dit neoklassieke kasteel in baksteen en kalksteen, gelegen in een park met uitzicht op de Ourthe, werd gebouwd op initiatief van de heer Dreye in de tweede helft van de 19de eeuw.

Dit gebouw was vroeger het “Château Van Roggen”.
Het is momenteel de zetel van het gemeentehuis.

Het kasteel werd in 1920 gebouwd door Emile Deshayes (1875-1946).
Aan het einde van de oorlog van 1940-1945 werd het gebruikt om gewonde geallieerde soldaten te huisvesten.

Deze kasteelhoeve in neoklassieke stijl is de voormalige zetel van de vesting Sillien, in handen van Remerstock, Hupsch en vervolgens Del Chieff sinds de 16de eeuw.

Deze vierkante zandstenen boerderij bestaat uit een bovenste vakwerkgedeelte. Het is omgebouwd tot landelijke lodges.

Cette maison forte avec sa ferme et ses dépendances date de 1542.

Het is een van de belangrijkste historische plekken in de Voerstreek.
12 commanderijen in heel Europa behoorden tot de Duitse Orde, een christelijke militaire orde.

Deze imposante woning van kalksteen, geïsoleerd in het noordwesten van het dorp en aan de voet van een rots, werd gebouwd in het midden van de 16e eeuw. Het zou rond 1555 door Jacques de Gulpen zijn gebouwd vanuit een middeleeuwse donjon.

Het is een imposant vierhoekig complex met een herenhuis en een boerderij.

Oud industrieel herenhuis ingedeeld (17de eeuw).