Deze eenbeukige kerk met 4 traveeën in neogotische stijl in baksteen en kalksteen dateert uit 1854. Het eenbeukige koor eindigt met een driezijdige apsis. De vierkante toren wordt gedekt door een achthoekige spits.

Eglise en calcaire et briques dont subsiste une tour carrée en calcaire de 1230, percée d’étroites ouvetures et surmontée d’une bâtière d’ardoises à longues croupes qui repose sur des blochets, et est

Op de naast elkaar gelegen begraafplaats bevindt zich het graf van de familie van Gustave Trasenster, de grote leider van de metallurgie van Ougrée-Marihaye.

Deze gotische kerk in kalksteenpuin dateert uit de 12de eeuw.
Aan het begin van de 20de eeuw werd het gerenoveerd.

Dit spitsboogvormige gebouw in kalksteenpuin van Carboon dateert uit 1901 en werd gebouwd volgens de plannen van de architect Ch. Léonard uit Luik.

Deze kerk werd in 1842 een parochie.
De stichting dateert uit 1090. Het was gewijd aan Saint-Servais en was afhankelijk van Comblain-au-Pont.

Deze kerk kenmerkt zich door zijn groene koepel en zijn imposante karakter.
Het is gebouwd in 1936.

Het beeld van de Maagd in deze kerk is gekoppeld aan een wonder.
De legende wordt verteld in de kapel in de kerk.

Deze kerk in Karolingische pre-romaanse stijl in zandsteenpuin werd tussen 1952 en 1954 gebouwd naar de plannen van R. Vanhoutte, een architect uit Gent.

Cette église construite au 17è siècle a été classée en 1934. Il subsiste une tour massive datant du 13è.

Dit gebouw in Romaans-Rijnlandse stijl (Keulse School) werd op 2 oktober 1886 ingewijd.

Deze kerk uit 1859 werd gebouwd naar plannen van de provinciale architect Delsaux. Het heeft een enkel gewelfd schip met lage ribben die rusten op cul-de-lampen met uitgesneden patronen.

Het werd in 1850 verwoest en vervangen door de huidige kerk op dezelfde plek maar met grotere afmetingen.

Neo-gotische kerk, geïnspireerd door de abdij van Maredsous en verwijzend naar de belangrijkste gotiek.

Deze kerk in primair gotische stijl, in kalksteenpuin, gewenst door Charles Rittweger, werd in 1887 gebouwd naar de plannen van de Luikse architect Edouard Jamar.

Il s’agit d’une ancienne collégiale de style ottoman édifiée, en grès houiller, entre la fin du 11ème et la fin du 12ème siècle.

Son intérieur est décoré en style baroque français.
La cuve, décor

Deze 18de-eeuwse kerk is gebouwd van zandsteen en kalksteenpuin.
Oorspronkelijk een kapel, werd het in 1835 verheven tot parochie.
Een oudere kapel bestond al in de 17de eeuw.

Het is een gebouw van zandsteen en kalksteenpuin.
Daar wordt tijdens Saint-Eloi een paardenzegen georganiseerd, gevierd op de laatste zondag van november of de eerste zondag van december.

Deze zandstenen kerk werd in de 17de eeuw gebouwd in plaats van een ouder gebouw uit 1497. Maar waarschijnlijk bestond er in de 12de eeuw al een gebedshuis.

Dit neoklassieke gebouw in baksteen en kalksteen werd in 1837 gebouwd op plannen van de architect uit Luik J.-N. Chevron (1790-1867), op de plaats van een kapel uit 1676.

Dit neogotische bakstenen gebouw (1886-1888) werd gebouwd op de plaats van een oud kasteel van Groulard. De orgels zijn geclassificeerd en objecten van aanbidding en worden tentoongesteld.

Kerk in flamboyante gotische stijl met westelijk massief in Maasromomaans.

Dit gebouw in gotische stijl van steen en kalksteen is bedekt met een karakteristieke spiraalvormige klokkentoren. Volgens de legende werd hij verdraaid door de boze duivel.

Nichée dans un site enchanteur, une zone vertes et protégée, cette église datant de 1701 fait partie d’un bel ensemble de bâtiments contigus qui constituait l’ancien prieuré des chanoines de saint Aug

Eglise protestante dont les orgues sont classées.

Cette église a été bâtie en 1860 à la place d’une ancienne chapelle totalement détruite lors d’un grand incendie dans le village, qui a eu lieu en 1857.

Deze eenbeukige kerk met platte apsis werd in 1769 gebouwd door de architect J.G. Jacob uit Hermalle-sous-Huy.

Deze neogotische kerk van baksteen en kalksteen werd in 1855 gebouwd naar plannen van de Verviers architect Ch. Thirion.

Deze kerk werd gebouwd tussen 1850 en 1852.

Deze kerk uit de 12e of 13e eeuw zag zijn toren en klokkentoren op 2 september 1988 worden vermeld.
De muren zijn gemaakt van zandsteen en kalksteen (1847).

Eglise fondée au 13è siècle. Elle a été reconstruite en 1686 sous l'abbatiat d'Ambroise Defraine, dont on retrouve le blason à plusieurs endroits.
Elle fut déjà incendiée en 1694 mais fut immédiateme

Kerk gewijd aan Saint-Lambert en Saint-Fiacre.
Binnen gebruikten we de Pierre de France.
De gewelven zijn gemaakt van echte hennuyère-bakstenen.
De trottoirs zijn in marmeren platen
U kunt een hou

Een kerk met een vierkant en versterkte toren. Het bas-reliëf van 50/70 cm (boven het portaal) draagt ​​het wapen van Herman de Ghoor en Françoise Rivière, heren van Andrimont van 1594 tot 1616.

Dit neogotische bouwwerk in zandsteen en kalksteen werd tussen 1870 en 1871 gebouwd door architect J.L. Blandot de Huy.

Cette église en briques et en calcaire a été érigée en 1777.

Deze kerk is gebouwd in 1853.
Er is een glas-in-loodraam gewijd aan abt Peters, een resistente martelaar uit de Tweede Wereldoorlog.

Deze kerk in neogotische stijl dateert uit de tweede helft van de 19e eeuw.
Het ligt in de schaduw van een opmerkelijke lindeboom en is omgeven door een begraafplaats.
De zandstenen puintoren werd in 1872 gerestaureerd.

Deze kerk in neogotische stijl werd tussen 1875 en 1876 gebouwd naar plannen van architect Thirion de Verviers door aannemer Roy Frères. Bijzonder is dat de parochie over een periode van 100 jaar slechts 6 pastoors telde.

Deze 16de-eeuwse kerk gewijd aan Sint Maarten werd gebouwd in plaats van een ouder gebouw.

Deze romaanse kerk werd in 1971 herbouwd.
Het kenmerkt zich door zeer dikke muren.
De ramen en bogen bevinden zich in een halfronde boog.

Volgens de schrijver Georges Laport bestond deze kerk al in de 14e eeuw.
Het wordt echter voor het eerst genoemd in 1551 in de charters van de abdij van Stavelot-Malmedy.

Deze oude kapel van baksteen en kalksteen werd gebouwd in 1775.
In 1927 werd het vergroot.
Een klok gedateerd en gesigneerd uit de 18de eeuw komt uit het huis van de smidse meesters. Het meubilair dateert uit de 18de eeuw.

Dit gebouw is gebouwd in kalksteen en zandsteenpuin. De toren en het schip dateren uit de eerste helft van de 19de eeuw, het transept en het koor dateren uit het einde van de 19de eeuw.

Cette église de style néo-gothique en grès, fut construite de 1900 à 1901, à l'emplacement d'une chapelle datant elle-même du 17è.

Deze kerk werd gebouwd in plaats van een kapel uit de 16e eeuw.
De nieuwe kerk werd ingewijd in 1841. In 1926 werd ze vergroot.

Cette église, avec ses façades en moellons calcaires a été restaurée en 1958.

Cet édifice, qui remplace un bâtiment plus ancien démoli en 1780, a été consacré le 10 septembre 1845.
Les orgues de l'église furent restaurées en 1992, sous l'égide de H. Schonbroodt, professeur d'o

Eglise de style dorique construite de 1834 à 1838 en remplacement de l'ancienne église qui se trouvait Place du Marché derrière l'Hôtel de Ville.
Eglise primaire de la cité où sont célébrées les mani

Deze bakstenen kerk in neoklassieke stijl met vijf traveeën is op de hoeken gehard met kalksteen.

Dit rode bakstenen gebouw uit 1854 herbergt geheime orgels.
Het Saint-Roch Choir zingt daar prachtige religieuze liederen.

La tour de cette église date de 1584.
La nef et le chœur quant à eux de 1761.
Le mur en moellons est interrompu par un escalier et par la grille d'accès au portail.

A l'intérieur, le plafond est

Eglise de style néo-gothique achevée en 1848.

Retinne faisait initialement partie de la paroisse de Jupille, dès le 7è siècle.
Ce n'est qu'au 12è siècle qu'elle fit partie de la paroisse de Fléron

Dit neogotische gebouw met één verdieping werd in 1934-1935 gebouwd volgens de plannen van de Spadois-architect Paës.

Het vervangen van de kapel van 1789, werd onafhankelijk in 1838, het bouwen van zandsteen bruin en kalksteen uit 1907.

Deze Romaanse kerk met vierkante verdedigingstoren dateert uit de 11de eeuw.
De begraafplaatsmuur, poorten en poorten zijn sinds 9 juni 1942 geklasseerd als monument.