Deze kunstmatige waterval met een verval van 15 meter werd in de 18de eeuw door de monniken van de abdij van Stavelot in de rotsen uitgehouwen voor de behoeften van de molen.

Deze kleine waterval bevindt zich net voor de samenvloeiing van de Chaudière-stroom, komende van de Porallée aan de Jehôster-kant, met de Ninglinspo.

Deze waterval wordt gevormd door de Ruisseau du Bois de Tiège, die iets verder naar het westen stroomt in de Hoëgne.

Deze cascatelle wordt gevormd door een meer uitgesproken daling in het statuut, tegenover een massa kwartsietgesteenten.
Deze cluster wordt "Moyen Pierrier de la Statte" genoemd.

Een kleine waterval met een hoogte van één meter op de Ruisseau du Hornay, 400 m voor de samenvloeiing met de Ruisseau des Blanches Pierres, die samen de Ninglinspo zullen vormen.

Deze cascatelle werd in 1899 ingewijd door de koning van België Leopold II.
De koningin, Marie-Henriette, heeft ook haar waterval, een paar honderd meter stroomafwaarts.

Deze cascatelle werd in 1899 ingewijd door Marie-Henriette en Léopold II.
Het bevindt zich iets verder stroomafwaarts van zijn tegenhanger : de Cascade Léopold II, die tegelijkertijd wordt ingewijd.

Een wervelwind gevormd door een stroomversnelling van Ninglinspo.

Een reeks kleine watervallen gevormd door de rotsblokken die op de bodem van de Hoëgne liggen.

Een kleine wervelwind gevormd door een stroomversnelling van Ninglinspo.