Dit uitgestrekte moeras strekt zich uit van Baraque Michel tot aan de bronnen van de Sawe.
Het maakt deel uit van de gemeente Jalhay en sinds 1957 deel uit van het natuurreservaat van de Hoge Venen.

Dit natuurreservaat werd opgericht in 1986 en goedgekeurd door het Waalse Gewest. De oude schaliemijnsites zijn nog steeds te vinden. Het is een geologische configuratie in een hooggelegen syncline, een zeer zeldzame structuur onder ons.

Het ligt ten zuiden van de Imgenbroicher Venn, ongeveer 1500 m van de Belgisch-Duitse grens, ten westen van het Duitse dorp Konzen.

Dit vertaalt zich naar "Het pelgrimskruis van Aix-la-Chapelle". Het ligt aan een oude weg die tussen 1896 en 1956 Aix-la-Chapelle met Monschau verbond. Het werd in 2001 gerestaureerd door de Vereniging Eifel.

Dit kasteel in eclectische stijl werd gebouwd voor Jean Montens d’Oosterwyck-Simonis naar plannen van architecten Charles Vivroux en zijn vader, op land dat toebehoorde aan de familie Simonis-de Biolley, industriëlen uit Verviers.

Cette stèle apposée sur le haut mur en moellons de grès du Château de Fays a été placée en hommage aux combattants des deux guerres mondiales.

Dit kasteel werd in de 18de eeuw gebouwd voor Jean-Nicolas Nélis, wijnhandelaar, commissaris in Theux en griffier van het hof van Jehanster.
Het wordt ook wel Château Simonis genoemd.

Dit kasteel werd tussen 1898 en 1900 gebouwd door de architect Auguste-Charles Vivroux voor Louis Simonis, een wollen industrieel in Verviers.
Het heeft een binnenplaats en een vierkante toren.

Een houten kruis omgeven door een omheining met een houten hek, bij de zuidelijke ingang van het dorp.

Deze uitgestrekte paardensportinrichtingen, die zich uitstrekken over een open plek van 17 ha, behoren tot het Waalse Gewest.

Bezoek aan een mijn voor de winning van leisteen, de blauwe steen, die Recht tussen de 18de en de 20de eeuw welvarend maakte. In 2016 werd er het museum "Ardoisière de Recht" aan toegevoegd.

Er wordt al in 670 melding gemaakt van een brug op deze locatie. De huidige brug is gemaakt van massieve stenen en was vroeger bedekt met leien, maar deze zijn verwijderd en hergebruikt. De bouwdatum is niet bekend.

Dit pad bestaat uit 8 kruizen die zich uitstrekken van de Marienkapelle tot de top van Hunnert.

Deze voormalige gemeenschappelijke bakkerij werd gebouwd door Tiroler steenhouwersfamilies die zich tussen 1725 en 1735 in Recht vestigden, vlakbij de nabijgelegen leisteenmijn.

Deze processiekapel in zandsteen en kalksteen, oorspronkelijk gekalkt, bevindt zich net links van het oorlogsmonument. Het werd gebouwd in 1748.

Deze zandstenen kerk, gebouwd naar de plannen van architect Emile Deshayes in 1925, behoudt de gotische interieurkapel, de huidige dwarsdelen (het tot kapel omgevormde koor en de toren).

Deze kleine halfcilindrische toren gaat de boerderij vooraf. Het was ooit een verdedigingstoren voor de dorpelingen. Het heeft 4 niveaus en heeft een zeshoekig dak met daarop een smeedijzeren windwijzer.

Deze oude ader (500 ha) van ijzer, zink en lood, vervat in kalksteenrotsen, werd voornamelijk geëxploiteerd in de 19de eeuw. De natuur heeft er haar rechten teruggekregen, maar de aanwezigheid van deze metalen heeft een bijzondere flora meegebracht.

Op de naast elkaar gelegen begraafplaats bevindt zich het graf van de familie van Gustave Trasenster, de grote leider van de metallurgie van Ougrée-Marihaye.