Een kleine wervelwind gevormd door een stroomversnelling van Ninglinspo.

Een wervelwind gevormd door een stroomversnelling van Ninglinspo.

Een enorme hoop stenen op de Ninglinspo.

Dit bekken, gelegen op een hoogte van 310 m, is van nature gepolijst door de erosie van de rivier.

Dit bekken, gelegen op een hoogte van 287 m, werd natuurlijk gepolijst door de erosie van de rivier.

Dit bekken, gelegen op een hoogte van 220 m, is natuurlijk gepolijst door de erosie van de rivier.

Voorheen Ruisseau d’Oneux of Ruisseau de Hornay genoemd, is het de enige bergstroom in België die stroomt in een vallei die wordt erkend als een echte natuurlijke omgeving: de Vallon des Chaudières.

Een kleine waterval met een hoogte van één meter op de Ruisseau du Hornay, 400 m voor de samenvloeiing met de Ruisseau des Blanches Pierres, die samen de Ninglinspo zullen vormen.

Deze kleine waterval bevindt zich net voor de samenvloeiing van de Chaudière-stroom, komende van de Porallée aan de Jehôster-kant, met de Ninglinspo.

Deze rots op 280 m hoogte heeft een hoogte van ongeveer 15 m. Het is een overblijfsel van de eerste kust, gevormd uit kwartsiet en leisteen.

Dit bekken is van nature gepolijst door de erosie van de rivier.

Dit bekken is van nature gepolijst door de erosie van de rivier.

Dit karakteristieke huis is een gîte geworden voor 20 personen : Le Castel.

De bouw van deze kasteelhoeve dateert uit 1850 door Frédéric Sagehomme de Dison. Het werd voltooid door zijn broer Rodolphe Sagehomme.
Het pand wordt nog steeds bewoond door hun nakomelingen.

Deze kerk, gebouwd door het bedrijf Dessaucy de Theux op de plannen van de architect Charles-Etienne Soubre, werd ingewijd in 1888.

Dit kruis werd in augustus 1965 opgericht ter nagedachtenis van Grégoire t’Serstevens, de maker van het pand, die stierf in 1951, en Louis Marquet, zijn medewerker.

Dit kruis werd opgericht door de jonge christelijke arbeiders na een congres in Rome in 1967.